lunes, 16 de octubre de 2017

Pico Bisaurin Punta Fetas Minoria Absoluta






   Minoria hitz handia da, potoloa, ausardiaz betea. Gutxiengo talde bateko partaide izatea deserosoa gertatzen da, frustantea. Errazago da bizitza gehiengo baten barruan egonez gero, demokraziaren diktatura. Minoriak beti baztertuak izan dira, zapalduak, ezikusiak. Adore handia behar da egoera hauei aurre egiteko.
   Gizartea hobetu nahi badugu, gutxiengoak kontutan hartu beharko ditugu, ez dago errespetoa ez den beste interbiderik. 
   Ba dira pertsonak gutxiengoan egoteko aukera jarrera moduan hartzen dutenak, zirraragarriagoa delako, galtzeko apenas dagoelako, irabazteko asko dutelako. Gizarteak ezartzen duen normei aurre egiten diete, borroka egiteko era baketsua da.


    

   Bakarka zabaldu nuen Minoria Absoluta bidea. Punta Fetaseko pareta hau ikuskatu nuen egunetik txunditu ninduen, harrapatua sortatu nintzen. Hau 2009an izan zen, eskalada artifizial teknika erabili nuen horma eder honetatik igo al izateko.
   Asko bete ninduen igoera honek, baina hobetzea zegoen, eta egin beharra zegoen.
Ez zen oharkabean pasatu eskalada hau, eskalatzaile askok galdetu zidaten bide honi buruz, ea posible zen librean igotzea zuten zalantza. Hauetako bat Arkaitz Yurrita izan zen.

lehen luzea
bigarren luzea



hirugarren luzea


   Gustura eskalatzen dut Arkaitzekin, gehiago esango dut, bere beharrean naiz. Ormaiztegiarrak eskaladarekiko agertzen duen zaletasuna eta ilusioa kutsagarriak dira, eta nik, jadanik, hori behar dut.
  Minoria Absoluta kateatzea lortu genuen eguna, ez zen Arkaitzek eta biok pareta eder honetara egindako lehen bidaia, eguraldi eskasagatik buelta hartuak ere ba giñan. Beste behin ere, ala nola, igo genuen hirugarren luzea, eta soka goitik jarriaz askean kateatzea lortu genuen.
   Aurrekoan eguraldia alde genuen, lehen luzean hotzak ez zigun gehiegi egurtu, bigarren luzerako eguzkiak goxatzen gintuen. Arkaitzek igo zuen hirugarrena katxarroak sartzez eta heldulekuak magnesioz pittin bat markatzen. Zailtasuna bukatzen den puntutik, arrakala zabaldu egiten da eta paretak ez du hainbeste atzeraka tiratzen, bilera bat muntatu eta errapelatu zuen, nire txanda zen.  
   Konbentzimendu gutxirekin atera nintzen bileraren segurtasunetik, baina berehala arin sentitu nintzen, gainean materialik ez eramateak, eta seguroak jadanik kokatuak egon izanak asko aldatzen du pelikula, kateatzea lortu nuen. Pozez zoratzen nengoen, amets bat bete zitzaidan.
   Hurrena Arkaitzen txanda izan zen, eta honek ere eguna borobiltzea lortu zuen, kateatu zuen.
     

      
   Blogga kaxkar honek ematen didan aukera aprobetxatuz nire iritzi apala adierazi nahi dut Minoria Absoluta bideari buruz, altuera txikia duen arren garaiera gehiago duten beste eskalada bideen inbidia ez den bideaz .
   Naturak magina bat haitz pareta sortu ditu non nahi eskalatuak izateko, hauetariko gutxi batzuk nondik eskalatu behar diren argi marraztua agertzen dute, igo besterik ez dugu egin behar, era garbian noski. Hormaren edertasuna ikaragarria denean, Punta Fetas kasuan bezala, Lizarako aran behera olatu bat moduan jausi nahian dabilen horma lirain bat da, emaitza maisulana da. Pirinioetako egin beharreko eskalada bideen zerrendan leku bat du Minoria Absolutak.




   


No hay comentarios:

Publicar un comentario