lunes, 27 de mayo de 2013

PILAR DEL SOBRARBE + PENPENUS






   XXI. mendean, washap garaian, mikrotecnologiaren matxinadan, oraindik kasualitateak harritzen gaitu. 
Gauza guztiak beraien martxa propioa dute, inertzia bat, etorkizuna idatzia omen dago, gertatutakoak gertatu behar zirelako izan al dira? Esplikatuko nahiz.
   Iñigo Mujika eta biok Altsasun geratuak giñan asteazkenean arratseko zazpietan Peña Montañesara joateko. Ostegunean biok eskalatuko genuen. Ostiralean berriz Arkaitz Iurrita elkartuko zitzaigun trepatzeko.
 Bidaia oso atsegina izaten ari zen. Ixildu gabe gindoazen hizketan. Kontu asko genituen kontatzeko. Urte asko elkar ikusi gabe generamatzan.
Gauza da; Jaka herriko errotonda batetik pasatzen ari giñela, momentu berean, instan horretan, Arkaitz ere sartu zela errotondan bere kotxeaz. Nola esplika dezakegu koinzidentzia? momentu berdinean, leku berean, segundo horretan han topatzea. Guk ezin genuen. Berehala eman genion buelta harridurari. Elkar agurtu, eta gertuen zegoen tabernan zerbeza bat hartzera joan giñan. Gauzak datozen bezala hartu beharra daude.
   Ostegunean Futuro Incierto bidea eskalatu genuen Íñigo eta biok. Ederra iruditu zitzaidan, luze batzuk brutalak ditu, ez dut zailtasuna edo esposizio gaitik esaten, eskalada mugimenduez ari naiz. 
Bi parte bereiztu daitezke nabarmen bide honetan. Lehen bost luzeak, eta hortik goraino doazen beste tiradak. Argi dago momentu desberdinetan zabalduak izan zirela. Desberdintasun hori ekipamentuan nabaritzen da. Lehen zatian, espit gutxi batzuk daude eta, eskalada konpromiso aldetik esijenteagoa da. Bigarren zatian berriz, paraboltak dira seguroak, eta maizago daude. Parabolt hauek taladroz sartuak izan dira. Niri iruditzen zait, taladroa eskuetan zuela, beste itxura bat eman ziola goiko parteari, hasierako bidearen nortasuna erabat aldatuz. Ez nahiz ari espita edo parabolta konparatzen. Kantidadetaz ari nahiz soilik, luze batzuk oparitu egin ditu, eskalada zirraragarriagoa izateko aukera ezabatu. Esandakoa, bide haundi bat, pareta izugarri batetan.
   Ostiralean Arkaitz helkartu zitzaigun, eta gure asmoak Penpenus pareta aldera bideratu ziran. Objektibo ausarta eta zaila generaman; Eneko Cesar eta Jose Zabalza seilua daraman Melon Opsesion bidea. Kasualidadea, edo hobe esanda, putada galanta gertatu zitzaigun. Arkaitz lepoko min izugarri batekin altxatu zen eta, ezinezkoa zuen mugitu ere egin. Ilusioak eta gogoak bultzatuta paretarantz abiatu zen, esperantza txiki bat zeraman,  -Agian ongi berotuz pasatuko zait-. Ez zen horrela izan, horma azpira iritxi aurretik buelta hartu zuen.
 Iñigo eta ni geunden berriro bakarrik, hasierako asmoak aztertu ondoren,  B planera pasatzea adostu genuen,Passe muralles bidea eskalatzea. 
   Kosta zitzaigun Christianen bide ikaragarri honen hasiera bilatzea, eta mila buelta eman ondoren bustia zegoela konturatu giñan, beraz C planera pasa giñan.
   Le gout des autres bidea zen azken aukera hau, Christianena zen bidea ere. Plaketako eskalada bilatzen duen bidea dugu Le gout des autres, ausardiaz zabaldutakoa. Taladroaren erabilera beharrezkoa izan dute haitz pañu horietan murgiltzeko. Bidearen azken zatian harri hauskorra eta konpromiso handia dauka, errez mugitzen da Christian terreno hauetan. Gogorra iruditu zait bidea.

  1.    Asteburu polita izan da Iñigo Mijikarekin pasatu dudana. Sensazio nabarmen bat izan dut bi egun zoragarri hauetan, Viejo Rockero bihurtzen ari nahiz.






















2 comentarios:

  1. Joder Mikel el google translate es una puta mierdaaaaaa jjjjjjj Saludico y hasta la vista alpinistaaaaa

    ResponderEliminar
  2. ya lo siento juan, pero no escribo nada diferente a lo que escriben otros alpinista en sus blog. Esto solo es pasión por la tapia. ¡¡¡ Gracias !!!

    ResponderEliminar