jueves, 23 de junio de 2011

BURGIKO ERTZA- Caja de cristal bidea


Burgiko pareta kotxea uzteko lekutik

Nabaria da eskalada mota hau ez dela, eta ez dala sekula oso zaletua izango. Orain dela lau bat urte eskalatua  nuen. Atzo ere berriro nintzan Eska ibaiaren gainean, dotore altxatzen den harrizko dorre honetan. Jendearen pasatze aztarna gutxi aurkitu nituen. Bidea ona da. Gehiago esango dut. Une batzuk daude, kare harrizko arrakalak izugarriak direla. Horren kontra une batzuetan landarez zikinduriko pasarteak daude. Hori horrela da jendea ez delako ibili. Orokorrean bide guztia arrakaletatik doa, frien eta fisureroz primeran babesten delarik.
Hasiera ez da erakargarria. Erronkari aldera doan bide ondotik hasten da. Errepide honek mendiari jan egin dio, eta honekin harrobi moduko eskalada motz bat suertatzen da. Parabolt eta espit bana babesten dute pasarte hau. Kanal batean sartzen gara. Berehala uzten dugu ezkerretara hartuaz. Parabolt bat eta hiltzea daude desplome txiki batetan pasarte hau egiteko. Eskalatzen segitzen dugu ezkerrerantz diedro txiki batetik repisa batetaraino. Bi parabolt anilladun daude hemen. Plaka etzan arrakalatsu batetik segitzen du gorantz. Zuhaitz txikietan zintak jarriaz eta frienez ondo babesten da. Irteeran hiltze bat eta utzitako fisurero bat daude. Nafarroako eskalada gidan V+ ematen diote pasarte honi. Niri ordea delikatua iruditzen zait pausoa esposizioaren gaitik eta 6a+ proposatuko nuke. Gidak ere luze batetan egiten du tramu luze hau. Hirurogei metroko sokaz goiko bilerara ez da iristen, berago egin beharra dago edo iritsi aurretik irten. Hemendik aurrera bertikalagoa jartzen da pareta. Nik bi luze batetan egin nituen hemen, zuhaitz handi batetaraino. Sokaren errozamentua kontutan izan beharko dugu. Nire proposamena 6c izango da tirada ikusgarri honentzat. Oso ondo babesten da. Hurrengo luzean arrakala batetan hiltze bat dago. Zuzen arrakala estutik oso gogorra iruditu zitzaidan, berriz ezkerretik eginez al da 6b izan. Segitzen duen tramua nahiko zikina dago. Hogeitahamar metrotara bilera egin nuen zuhaitz batetan. Pixka bat eskuinetara segitzen du diedro arrakalatsu batetan sartuaz. Oso tramu polita da, ondo eskalatzen delarik, 6a proposatuko nuke. Dagoeneko gailurrera doan aristan gaude.
Jaisteko bi aukera daude. Rapel bidez edo oinez. Nik bitan oinez jaitsi nahiz. Delikatua hasieran eta bide garbirik gabe tramu guztian.
Ezin ditut denborarik eman, zeren ez nuen ordularirik ere begiratu igoera guztian. Denbora errez pasatzen da.  






Lehen tirada luzea



Bigarren eta hirugarren luzeak bat eginda




Irteerako tirada ederra

Aristan
Eska ibaia behe partean


sábado, 11 de junio de 2011

MOUNT HUNTER Basque team


Hunter kanpalekutik


Granpoiak  izotza gainean ibiltzeko beharrezkoak diren bezala, kanpaleku batetan aterpe on bat behar da kozinan aritzeko. Gure txokoa elurretan eginiko eserlekua eta entzimara batek osatzen zuen. Elurrez eta hotzaz babesteko lona urdin bat zuen teilatu moduan. Hogei dolar pagatu genuen toldoa Talkeetnako dendan. Ordu asko pasa genituen "Itxaropena" gure txoko honetan.
Mendian aritzean faktore askok hartzen dute parte, proiektu baten bidegarritasuna kolokan jarriz. Horietako faktore bat momentuarekin asmatzea da. Izotza eskalatzen dugunean, eta batez ere izotz bide hori oso marra delikatua denean, egun gutxitan dena aldatu dezake. Honekin esan nahi dut, gure espedizioa bi aste lehenago izan balitz aukera batzuk gehiago izango genituzkeela. Maiatza bukaeran egin zituen beroak, gure asmoak zapuztu zituen.
Pozik etorri nahiz Alaskatikan. Eskalatu dugu, baina, bati bat eskalatu dugun hori ondo eskalatu dugun sentsazioa dut. Argituko dizuet. Tokatu zaizkigun baldintzak bereziak izan dira, esan dezaket ere Alaskan eskalatzea bera berezia dela, baina diodan momentuarengatik gureak are gehiagokoak ulertzen ditut. Beroak gauez eskalatzea eragin digu, gaueko hotz hori segurtasun moduan erabiliaz. Baita ere zer eskalatu. Ez da erreza dena karta batetara jokatzea. Trastuekin Denali aldera jo genezake Cassin bat probatzera, edo, Forakerera infinit batean egunak pasatzera. Gu Hunter-en gelditzea erabaki genuen bertan bide alpino batzuk eskalatzeko eta baita asmatu ere.
Bakarrik geunden Kahiltna glaziarreko hego-ekialde bailaran eskalatzen Japoniar bikote batekin batera. Asiarrak, oso eskalatzaile potenteak, Maiatza hasieratik zeramaten bertan bere momentuaren zain. Lehen aldiz eskiekin paretetara hurbiltzea egin genuenean gure susmoak gehiago argitu ziran. Hunter.eko horman zegoen izotz eskasa ez zegoen egokia eskaladarako, edo ez behintzat  gu aritzeko. Dena ez zegoen galdua. Bere ezkerrean anai txiki bat dauka Hunterrek, mini-moonflawer deritzana, eta bertan izen berdineko bidea markatua ikuskatu genuen. Ederra zegoen. Izotz  marra zuri bat gure asmoak eta gogoak asetzeko. Gau artan ginen bera saiatzen. Baita lortu ere. Gainean genituen kornisa erraldoiak begiratu gabe, baina, burutik kendu ezinik, hamalau ordutan lortu genuen bere hamasei luzeak igo eta jaistea. Hurrengo bost sei egunak benetan eguraldi txarrekoak izan ziran, elurra eta haize bortitzak. Egun bateko atsedenaldia ematen zuten Ekainak zazpirako. Egun argiko orduak hurrengo bidea pixka bat purgatzen utzi genuen, eta gauarekin bat Bacon and Eggs bideri ekin genion. Konta behar dut hasieran zalantzak izan genituela eskalada hasteko. Ekipoa janzten ari ginela bidearen azpian, ondoko kanaletik kriston kornisa erori zen abalantxa potente bat sortuz. Gu ezin sinetsi, korrikan hasi ginan elur sakonetan estropuz eginez. Zorionez dena elur dutxa batetan geratu zen. Haurreko igoeran bezala, honi ere berdin ekin genion. Gora asko begiratu gabe, baina burutik ezin kenduaz gainean genituen kornisak. Hamar ordutan igo eta jaitsi genituen bidearen bederatzi luzeak. Kanpalekura iritsi bezain pronto, goizeko bederatziak inguru izango ziran, elurretan hasi zuen.
Arazoak genituen soka batekin. Granpoi-kada batek muturraren hamabi metrotara, kristoen aberia egin zuen, ez zegoen egokia eskaladarako. Honek buruhauste handi bat sortu zigun. Ez genuen erreserbako sokarik, eta ez ere nori eskatzeko ordezkoren bat. Eguraldi albisteak ez ziren onak ere.  Hasteko, bost egun gehiago egon beharko genuen laino artean, eta hobetzeko traza gutxirekin. Beraz amaitutzat jo genituen gure eskalada saioak.
Mobida hau Jonathan Larrañagarekin batera burutu dut. Basque team elkartearen laguntza izan du.  

Mini-moonflawer bidea

Jonathan tirada batetan

Tirada klabea, izotz tente eta fiña

Bacon and eggs coular

Jonathan Bacon and eggs bidean

Bacon and eggs azken luzeetan