miércoles, 9 de marzo de 2016

Winter climbing in Basque highlands





   Beti erlazionatu dugu kirola eta bakardadea korrikalariaren ahaleginarekin. Ideia hori hartuz, izenburu borobil bat asmatu zuen Alan Sillitoe (1928-2010) idazle Ingelesak, Korrikalariaren bakardadea,” La soledad del corredor de fondo”, bere nobelarentzat. 1962-han ere zinemara eramana izan zen liburua izenburu berdinarekin.
   Egun hauetan, azkenean, neguak gu bisitatzeko duintasuna izan du. Bakardadearen sentsazioa nozitzeko gai izan nahiz berriro. Onekin, Alan Sillitoek asmatu zuen izenburuari hausnarketa bat egiteko gai izan naiz.
   Jarri gaitezen elur malda batetan mendiko eskiak oinetan ditugula. Zein puntutan gauden zehazki ez dakigu lainoak estaltzen gaituzte. Ekaitzak ere jotzen du, elur malutak izotz bihurtu dira, haizearen indarrarekin aurpegian sartzen zaizkigu jostorratzak balira moduan. Soilik eskien puntak ikusten ditugu, bat bi, bat bi, aurrera egiten. Isolamendua osoa da. Gauza sinple batek ematen digu itxaropen pittin bat aurrera egiteko, alferrikako ahalegin onekin jarraitzeko, jaitsiera. Eski taulen gainean, elur maldaren menpe, grabitatea jaun da jabe delarik, akzioa eta erreakzioa bat etortzen da. Orduan denak hartzen du zentzua, ahaleginak merezi izan du, bakardadea jasangarria bihurtzen da.
   Zintzilikatu dudan bideoa, Txindokiko aristan grabatutakoa da, neguko baldintzetan, hori da, elurrez blai. Joseba Outeiral lankidearekin burutu dut. Bideoaren muntaia gustuz egiten saiatu nahiz, ea gustuko duzuen.



No hay comentarios:

Publicar un comentario