martes, 25 de abril de 2017

Salenques-Tempestades -





   Pirinioetako txokorik alpinoenak, zalantzarik gabe, Madaleta-Aneto mendi eremuan aurkitzen dira. Hauetatik nabarmentzekoa da Tempestades glaziarra eta granitozko hormek osatzen duten Margalida-Tempestades-Aneto zirkoa, Barrancs aranetik kontenplatua ezin ederragoa dena.
   Eskalada oso interesgarriak aurkitu genezake granitozko horma tente hauetan zehar. Neguan izotza eta mixtoa eskalatu genezake, udan jarduera interesgarriak daude haitz eskaladan. Igoera aukera guzti hauetatik, bat, Salenques-Tempestades zeharkaldia da oso ezaguna mendizaleen artean.
   Bi Pirineista aitzindariek zabaldu zuten eskalada bide hau, Jean Arlaud eta Charles Laffont 1922-ko irailaren 22-an. Pirineoetako biderik zailena eta ederrena bezala ezaguna izan zen garai batean.
   Marronek proposatu zidan bide hau eskalatzea udaberri hasierako elur giroan. Biok eskalatua genuen bidea udako baldintzetan, orain 28 urte nire kasuan.
   Larunbateko azken orduan irten giñan oienez kotxetik, errepidea itxia zegoen Ospitaletik aurrera, Barrancs aranean gaua pasatzeko ideia generaman, lo zakuak nahiko izan beharko zuten horretarako, izarrak izango genituen lagun.
   Ehunka eskiatzaile topatu genituen Aguallust arteko bidean, Aneto igotzetik zentozten. Hortik aurrera ez giñan inorekin gurutzatu.
   Egunaren azken argietan aurkitu genuen gaua pasatzeko egokia zirudien leku bat. Haitz horma baten azpian elurraren kapritxoz ordeka babestu bat sortua zen.Generaman guztia erabili genuen bibaka prestatzeko, gaua erosoa izan behar zuen.
   Eguna argitzea zela irten giñan gure erronka burutzea. Eroso oinez gindoazen elur gogorraren gainetik. Granpoiak ongi heltzen zuten gure zama, honek segurtasuna eman zigun malda tentea jartzen hasi zenean. Haitzetan lehen pausoak esku larruez eta mendi botez egin genituen. Suertez, eskalada pausoak gogortzen hasi zirenean eguzkiak pittin bat gozatua zuen giroa,Katu oinak jantzi eta esku hutsik segi genuen gure igoerarekin. Gozatzen gindoazen, une oro argazkiak ateratzen genituen, momentu horiek hilezkortu nahian.          Margalidako gailurrean deskantsu txiki bat egin genuen zertxo bat jateko, goizeko hamarrak ziran. Zailtasun teknikoak pasata genituen jadanik, urruti ikusten zen oraindik Anetoko gailurra. Luze joan zitzaigun azken zati hau, arratseko hirurak ziran Anetoko bizkarrera iristea lortu genuenerako, elur malutak erortzen ari ziran une horretan. Jaitsierari ekin genion elur maldetatik behera. Barrancs-en lo zakuak jaso genituen berriro debora asko galdu gabe. Arratseko zazpietan Ospitalean giñan kotxearen segurtasunean, zerbeza pare bat hartu eta mokadu bat jateko prest.