miércoles, 6 de marzo de 2019

Pico Olibon - Ipar kanala




   Nork ez du bizimoduaz aldatzeko gogoa izan, eguneroko ohiturekin bukatu eta beste zeregin berri batzuekin hasteko beharra sumatu. Dena utzi, lana, konpromisoak, lagunak…, eta Pirinioetako herri txiki ahaztu batean bizi berri bat hasteko ametsa eduki. Zuetako batzuk seguruena bai.



   Rebe, Rosa eta Diegok beraien gogoa bete dute. Proiektu serio batekin Pirinioetako herri txiki ahaztu batetara joan dira bizitzea. Herri honek garai batean izan zuen bizi itxaropena berreskura al dezan lan egiteko asmoarekin joan dira dena utzita, Senderos del Teja du izena proiektu honek.
Aragoiko Artieda herrian ezarri dute beraien egoitza, udal ostatua kudeatzen dute, laster kanpina martxan izango da ere.
   Gu izugarri ondo tratatu izan gaituzte beti, etxean bezala sentitu gara beraiekin. Asteburu honetan ere han ginen, hau izan dut nire oinarrizko eremua burutu dudan azken eskalan.


   Aritz Azkuek bidali zizkidan argazki batzuetan bere anaia Alain ageri zen izotz kanal bat eskalatzen, harrigarria egin zitzaidan, oso egoera onean agertzen zen kanala. Aritzi galdetu nion zein leku zen hura, Pico Olibon ipar kanala zela esan zidan. Interesa piztu zitzaidan.



   Goizeko bostetan jaiki nintzan igande goizean, Lizara aterpera ordu bete beranduago iritsi nintzen. Berehala motxila bizkarrean nuen, eskalada materialaz hornitua zegoen. Barranco de los Castillones zeharkatuz, eta bi ordu pasa ibilia egin ondoren, Pico Olibon ipar horma azpian nintzen, aho zabalik, izen berdineko zirkuaren edertasunaz txundituta, lehen aldia zen bertan nengoela.







   Pico Olibon ipar kanala oso ederra da, orokorrean inklinazio gutxi dauka, azken erresalteak ematen dio zutitasun apur bat. Erresalte honek ez du luzera gehiegirik, motza da, gainditzeko estutu beharra dago, iltze bat dago kokatuta.
   Kanalak ez dizu Pico Olibon gailurrera eramaten, Ruabe de Bernera gailurrera baizik, bi mendi hauek lepo eder batek banatzen ditu. 







   Jaitsiera buruhauste txiki bat izan zen, nik zuzen jaitsi nahi nuen Bernerako lepotik Barranko de los Castillones aldera, ez nuen posible izan, errapel bat egitera eskatzen zidan, nahiago izan nuen buelta hartu eta collado del Bozotik Lizarako aterpera iritsi.


   Arratseko hiruretan Artiedako hostatuan nintzan, erabat gose, bazkari ederra zerbitzatu ziguten Ostatuko lagunak.